‘Innovatieve geneesmiddelen die bij volwassenen beschikbaar worden, bereiken kinderen vaak pas tien jaar later. Dat is fundamenteel oneerlijk. Het uitvoeren van klinische studies bij kinderen botst op striktere regels en een doelgroep die economisch minder interessant is. Sinds 2007 is het Europees wel verplicht om voor nieuwe medicijnen ook het gebruik bij kinderen te onderzoeken. Maar ook daar zijn uitdagingen: onderzoek voor zo’n kleine doelgroep is geen prioriteit. Heel wat oudere medicatie gebruiken we nog off-label, zonder voldoende data over dosis, werkzaamheid en veiligheid bij kinderen.’

‘Om de drempels naar onderzoek voor kindergeneesmiddelen te verlagen, hebben we meer middelen en een nog betere samenwerking nodig. Het Belgian Pediatric Clinical Research Network, dat vanuit het UZ Gent gecoördineerd wordt, verbindt ziekenhuizen, artsen en onderzoekers met elkaar om obstakels weg te werken. We zorgen ervoor dat studieprotocollen praktisch en financieel uitvoerbaar zijn – zodat onderzoekers en bedrijven voor hun studies naar ons – en niet naar China of de VS – kijken.’

‘In Noord-Europa bestaat voor dit soort netwerken structurele overheidsfinanciering. Bij ons is er interesse maar valt er nog een lange weg af te leggen op politiek niveau. Daardoor komt het werk boven op de klinische activiteiten. Het UZ Gent geeft ons daar gelukkig de ruimte voor. Het is een niet te onderschatten investering, maar wel visionair en broodnodig. Klinische studies bepalen dan ook mee welke behandelingen we kinderen binnenkort kunnen bieden. Investeren in researchnetwerken is investeren in de zorg van de volgende generatie. Zonder klinische studies komt er geen topzorg in het kinderziekenhuis van morgen.’